Verschillende speelsters, zussen, mama/dochter of papa/dochter, of gewoon 3 trainsters samen.
Al een aantal mensen kwamen al aan bod voor een kort interview.

Binnen SKE Girls hebben we nog een ander type speelster: SKE Girls die op het veld staan, maar ook langs het veld terug te vinden zijn, terwijl ze hun dochters aanmoedigen.

Tijd om Tiffany D'Hoore & Lynn Bulcke aan het woord te laten!

Dag Tiffany, Dag Lynn,

Stel jezelf eens kort voor aan de lezers.
Tiffany: Ik ben Tiffany: mama van twee enthousiaste voetballende kids, partner van bestuurslid Pieter en kapitein bij de ploeg in tweede provinciaal.

Lynn: Ik ben Lynn, 35 jaar jong, woonachtig in Aartrijke. Ik ben getrouwd met Koen en samen hebben we twee fantastische kinderen: Lars (10) en Fien (9). Professioneel ben ik zelfstandig technisch tekenaar, voornamelijk gespecialiseerd in metaalconstructies.

Hoelang voetbal je al, bij welke clubs heb je gespeeld, welke positie(s) en droomde je vroeger van een carrière als vrouwelijke Messi?
Tiffany: Ik zit ondertussen aan mijn 25ste seizoen. Ik ben gestart bij de jongens in Varsenare, trok na 1 seizoen voor 2 jaar naar de jongens van Jabbeke. Waar ik nog tegen Lorenzo heb gespeeld 😊😉. Daarna maakte ik de overstap naar het provinciaal damesvoetbal in Jabbeke. Vervolgens passeerden ook Club Brugge, Torhout en Koekelare de revue.
Toen de ploeg in Koekelare ermee stopte, ben ik uiteindelijk bij de SKE Girls beland.

Qua positie heb ik zowat overal gestaan, behalve tussen de palen (en dat gaan we zo houden). Mijn favoriete plek op het veld was toch de 8 box-to-box, overal tegelijk… al moet ik eerlijk toegeven dat dat tegenwoordig op mijn leeftijd eerder “box-to-bank” zou zijn 🤣.
Van een carrière als vrouwelijke Messi heb ik nooit echt gedroomd. Toen ik begon, stond het vrouwenvoetbal nog niet waar het nu staat. Ik heb wel mogen proeven van het nationaal voetbal, maar mijn grootste plezier haalde ik altijd uit het samenspelen met mijn vriendinnen.

Lynn: Ik voetbal nu bijna drie jaar. Sinds maart 2025 maak ik deel uit van SKE Girls. Daarvoor speelde ik recreatief minivoetbal bij de Brugse Voetbalvrouwen, zonder echt een vaste positie te hebben. Als kind voetbalde ik vaak in de tuin met mijn jongste broer Jeroen. Tot zijn skills op een bepaald moment zo goed waren dat ik niet meer van hem kon winnen… en omdat ik niet zo goed tegen mijn verlies kon, zijn we er toen maar mee gestopt 😉. Door praktische omstandigheden ben ik vroeger nooit in een voetbalclub gestart, maar heb ik
jarenlang volleybal gespeeld in Diksmuide.

Omschrijf even het huidige SKE Girls, hoe zien jullie het?
Tiffany: Na het mindere seizoen vorig jaar, draaien beide provinciale ploegen dit jaar heel goed mee in de competitie. Maar minstens even mooi is om te zien hoe de jeugdwerking blijft groeien en het aantal speelsters blijft stijgen.
Wat er voor mij echt uitspringt, is de samenhang binnen de club: van de U7/U8 tot aan de provinciale kern. Dan denk ik bijvoorbeeld aan de meisjes die hun zaterdagochtend opofferen om te fluiten bij de U8- en U9-wedstrijden. Dat zegt voor mij heel veel over de clubmentaliteit.

Lynn: SKE Girls is een sterk groeiende groep, vooral bij de jeugd. Steeds meer meisjes en dames vinden hun weg naar het voetbal.
Over alle ploegen heen voel je dat we één hechte groep vormen. Dat is volgens mij te danken aan de enorme inzet van zowel de trainers als de mensen achter de schermen. Hun toewijding en de vele uren die ze erin steken—waar we vaak niet genoeg bij stilstaan—maken echt het verschil!

Hoe ben je bij SKE Girls terechtgekomen?
Tiffany: Ik speelde bij Koekelare, maar daar was onzekerheid of we het volgende seizoen nog genoeg speelsters zouden hebben. Via een medespeelster hoorde ik dat Eernegem een nieuwe ploeg wou opstarten en nog op zoek was naar speelsters. Na een paar berichtjes met Lorenzo heb ik de sprong gewaagd… en dat heb ik me nog geen seconde beklaagd!

Lynn: Ik zocht meer uitdaging in het voetbal en ontdekte SKE Girls na wat zoek- en scrolwerk. Ik kreeg de kans om een training mee te doen, en zo zette ik mijn eerste stappen op een echt voetbalveld. Later mocht ik ook eens een wedstrijd meespelen, en toen sloeg de microbe pas echt toe. (nvdr: Lynn scoorde ook bij haar debuut!) En kijk, acht maanden later… Het overtreft alleszins mijn verwachtingen.

Jullie dochters spelen allebei bij de U8. Zie je zaken van hen, waarin je jezelf herkend?
Tiffany: Bij Janne herken ik mezelf toch wel in een paar dingen. Zo kunnen we allebei absoluut niet tegen de koude en vragen we ons elke winter opnieuw af waarom we niet gewoon voor een binnensport gekozen hebben 🤣. Ze geniet ook enorm van het groepsgevoel! Er zijn natuurlijk ook verschillen: zij heeft al in de goal gestaan en is linksvoetig, iets waar ik stiekem een beetje jaloers op ben.

Lynn: Absoluut! Het plezier, de gedrevenheid om te winnen, het niet willen opgeven—en misschien ook dat minder goed tegen het verlies kunnen (hihi). Ik herken heel wat van mezelf in hen. Het enthousiasme dat ze uitstralen, de vele gesprekken thuis over hun trainingen en
matchen, elkaar motiveren… Ja, SKE Girls leeft niet alleen in Eernegem, maar zeker ook bij ons in Aartrijke😉.

Waarom kiezen voor de dameswerking van SK Eernegem?
Tiffany: Ik heb al bij heel wat ploegen gespeeld, maar nergens wordt er achter de schermen zoveel gedaan als hier. Vroeger mocht ik al blij zijn met een boterham na de match. Nu heb ik er in al die seizoenen misschien vijf moeten eten en dat zegt eigenlijk genoeg 🤣 .

Fruit tijdens de wedstrijden, activiteiten, tornooien… alles wordt tot in de puntjes verzorgd. De dameswerking van SK Eernegem is echt een warme, familiale vereniging waar iedereen welkom is.

Lynn: Wat SKE Girls voor mij bijzonder maakt, is dat zowel ervaren als minder ervaren speelsters welkom zijn. Iedereen wordt met open armen ontvangen. Dat heb ik vanaf dag één gevoeld. En dat geldt niet alleen voor de speelsters, maar ook voor de mensen achter de schermen. Zij zijn echte toppers—goud waard!

Wat zijn de verwachtingen dit jaar? Hoe kijk je naar de toekomst: zowel persoonlijk als voor SKE Girls?
Tiffany: Beter doen dan vorig seizoen, en dat is ondertussen ruimschoots gelukt 😉. Persoonlijk hoop ik vooral het seizoen blessurevrij af te werken.
Voor de SKE Girls hoop ik dat ze een vaste waarde blijven binnen het damesvoetbal, met op termijn een stabiele ploeg in zowel 1ste als 2de provinciaal.

Lynn: Bij SKE Girls hoop ik nog een hele tijd mijn steentje te mogen bijdragen. Nog een paar doelpunten en overwinningen zou mooi zijn, en stiekem droom ik ervan om met de ploeg in de top 5 te eindigen op het einde van het seizoen. Familiaal hoop ik vooral dat we gezond blijven en nog veel mooie momenten samen mogen beleven. En dat Lars en Fien kunnen blijven groeien in alles wat ze graag doen.
Professioneel hebben mijn man en ik onlangs samen een bedrijf opgestart. We hopen dat deze nieuwe stap ook op lange termijn mooie vruchten mag afwerpen.

Wauw, bedankt voor jullie tijd en mooie woorden dames! Veel succes nog!